Opisy

-Patrzył się na twoją dupę...
-Widocznie wie, gdzie jego miejsce...


Ciekawe, czy ty tez czasami chcesz, żebym do ciebie napisała.


Kilka kieliszków wódki i spokojnie mogę powiedzieć ci, że cię kocham.


Żeby żyć, trzeba mieć odwagę.


Każdego dnia stawiasz kropkę, odwracasz kartkę i zaczynasz na nowo.


Kocham, gdy się kłócimy i ja ze łzami w oczach krzyczę: -Pierdol się! Na co ty mi odpowiadasz: - tylko z tobą.


W pijaną noc, pijani my, ręka za rękę bedziemy szli.


A ty kochaj i bądź kochany, miłością bez dna bądź nią pijany.


Kogo kocham i całuje to nie twoja sprawa, bo prywatne moje życie to nie jest wystawa.


Ty chcesz zniszczyć mnie kłamstwem, ja cię zniszczę szczerością.

Opowiadanie

Na chodnik w szybkim tempie upadały płatki śniegu. Ludzie nie zwracali uwagi na osoby, które mijali. Ja sama pędziłam jak szalona, aby nie spóźnić się na autobus, który w tej samej chwili podjechał na przystanek, biegłam ile sił w nogach, aby zdążyć na czas. Udało się, zdążyłam, stanęłam koło mężczyzny z dużym brzuchem, byłam pewna, że gdyby nie jego brzuch w autobusie zrobiłoby się więcej miejsca. Na następnym przystanku wsiadło trzy razy więcej ludzi niż wysiadło, ja zostałam popchnięta przez pana z brzuchem aż pod samą szybę. Przykleiłam wzrok za okno w autobusie i myślałam, o wspaniałych świętach, o ludziach zakochujących się podczas świąt Bożego Narodzenia, z zamyślenia wyrwał mnie głos dobiegający z mojej prawej strony.

-Co się tak uśmiechasz do tej szyby, widzisz tam coś ciekawego? – zapytał chłopak

-Tak, żebyś wiedział, że widzę tam dużo ciekawych rzeczy.- odpowiedziałam z pogardą

-W takim razie opowiedz mi co tam widzisz, bo dla mnie nic ciekawego tam nie ma.- spojrzałam w oczy chłopaka, jego brązowe, cudne oczy.

-Wybacz, nie udzielam takich informacji nieznajomym. – powiedziałam uśmiechając się.

-Jestem Filip, a Ty jak masz na imię? -zapytał

-Kornelia- odpowiedziałam

-W takim razie już się poznaliśmy i nie jestem nieznajomym, możesz powiedzieć mi co tam widzisz.

-Niestety nie mogę. –powiedziałam

-Dlaczego? – zapytał chłopak

-Bo na mnie pora, muszę przecisnąć się przez ten tłum ludzi i wysiąść, do zobaczenia, może kiedyś.

-Do zobaczenia- powiedział chłopak, a ja sama podjęłam próbę wydostania się w autobusu, udało mi się w porę, zanim kierowca zamknął drzwi. Szłam w stronę swojej szkoły, myślałam o tym co tak naprawdę rzeczywiście widziałam za oknem i dlaczego ten chłopak tak mi się spodobał. Weszłam do szatni, zdjęłam wierzchnie ubranie i poszłam do swojej klasy, jak zawsze zajęłam miejsce koło swojej jedynej i najlepszej przyjaciółki Dominiki, zaczęłam rozpakowywać torbę.

-Coś ty taka szczęśliwa?- zapytała Dominika, bałam się właśnie tego, że ona zapyta się właśnie o to.

-Wydaje ci się, jestem taka jak zawsze.- opowiedziałam, udając, że w ogóle jej pytanie nie zrobiło na mnie wrażenia.

-Nie jesteś taka jak zawsze, jesteś inna, wesoła, pozytywna i uśmiechnięta, tu chodzi o chłopaka, co nie? –no to teraz wpadłam, nie chciałam jej niczego mówić, ale musiałam.

-Tak poznałam fajnego chłopaka w autobusie ma na imię Filip, bardzo miły, trochę pewny siebie, ale coś mnie w nim pociąga.

-Tak myślałam, ze maczał w tym palce jakiś chłopak-powiedziała Dominika. Chciałam jeszcze chwile z nią o tym pogadać, ale w tym samym momencie weszła do klasy nasza wychowawczyni i tak czy inaczej musiałam przestać rozmawiać.

Ani Dominika, ani ja nie poruszyłam już tematu chłopaka w autobusie, ale każdego dnia, prócz czwartków, ja i Filip widywaliśmy się w tym samym autobusie, o tej samej godzinie i rozmawialiśmy, o nas, szkole, życiu, rodzicach i wszystkim innym, mogłam mu się ze wszystkiego zwierzyć. W czwartki nawet nie miałam ochoty jeździć autobusami, właśnie dlatego, że jego nie było, znaliśmy się już dobre dwa miesiące, ale pewnego dnia on już się nie pojawił w autobusie, nie pojawił się też na następny dzień, ani za miesiąc, po prostu już go nie było, nie wiem dlaczego, czy aby po prostu miał dość mnie i dlaczego nie mógł mi wyjaśnić co tak naprawdę się stało.

-Czym ty się tak przejmujesz? –zapytała Dominika, kiedy siedziałam pochłonięta wyłapywaniem oznak wiosny za oknem w moim pokoju

-Tym, że jego już nie ma...-powiedziałam.

-Wiesz, tak to już właśnie jest ludzie przychodzą i odchodzą, czasem po prostu nie chcą wyjaśniać nam wielu rzeczy i bez niczego wolą po prostu zniknąć z naszego życia, ale wiesz co ci powiem?- powiedziała Dominika

-Co takiego? Zapytałam

-Prawdziwa przyjaźń taka jak nasza, zawsze będzie istnieć, bez względu na wszystko, a Filip, nie był tego wart.

-Masz rację, zachował się jak dupek, nie napisał nawet dlaczego zerwał naszą znajomość, nie powinnam się nim przejmować, co Ty na to, żeby wyjść na duży puchar lodów i rozpocząć wspaniale pierwszy dzień wiosny?

-Jak najbardziej jestem za!- powiedziała Dominika i obie dziewczyny ubrały się i wyszły w stronę rynku poszukując przyjemnej kawiarni.

Takie pisane na szybko, niestety :/

Miłego weekendu :p

Opisy

Bede gonila wiatr dopoki go nie zlapie... 
Bede pila zimne kakao dopoki nie poparze ust...
Bede o Ciebie walczyla dopoki mnie nie pokochasz..

Zawsze mnie to dziwiło : dwoje ludzi którzy wiedzieli o sobie niemalże wszystko nagle nie mają sobie nic do powiedzenia.

Kocham to, jak w środku naszego pocałunku,

czuję jak się uśmiechasz.

I ta pieprzona nadzieja przy każdym twoim geście.

Ty nawet się nie domyślasz, że Twoje zdjęcie widnieje na moim pulpicie...

Wolę żyć jedną, krótką chwilę z Tobą, niż całą wieczność bez Ciebie!

Całując go, skupiałam się tylko nad tym, żeby nie zapomnieć oddychać

I choć nie mam go na co dzień, codziennie mam go w głowie.

Też umiem zatrzepotać rzęsami i pomachać tyłkiem.Jednak wolę osiągnąć coś osobowością i inteligencją niż dupą. 

Przepraszam, że tak długo, ale probowałam wyzdrowieć... dzisiaj coś na szybko, bo kuje niemca na jutro, żeby moja Frau Franken się nie czepiała... pierwszy dzień w szkole... super...najgorsza pobódka jak zawsze... :D I witamy niemiecki... trzeba, trzeba :)

Trzymajcie się !!

Opisy

Nasze życie to wciąż tylko spotkania i rozstania.

Mimo, że bardzo kocham swoje życie, to czasem przez ludzi, którzy mnie otaczają mam ochotę z nim skończyć.

Wszystko ma swój koniec, ale nie wszystko sie zapomina.

Tęsknie, choć nie mówie o tym głośno, kocham, lecz nie daje tego po sobie poznać.

Siedze w wannie i wyznaje pralce co tak naprawdę czuję.

Wiem co to smutek, rozpacz, pragnienie, wiem co to znaczy kochać i wierzyć w spełnienie.

Zastanów się ile ludzi właśnie traci życie, a Ty nienawidzisz swojego.

Chcę pić, szaleć, zapomnieć i wszystko mieć gdzieś.

Zawsze jest coś, czego nie powinno być.

Przyjaźnie zawiązane są cenniejsze niż diament.

Są tacy ludzie, takie zdarzenia i takie słowa, o których nigdy nie zapomnisz.


Jak tam po Sylwestrze? Ja dostałam gorączki i męczy mnie kaszel na szczęście mam ferie, bo gdybym ich nie miała musiałabym chodzić do szkoły :(